خلوت تنهایی

از پشت نقاب

entehayetanhayi — Sun, 02 Aug 2009 09:05:18 GMT

قصه آغاز می کنم من از یه هفته قبل ازینا

از یه هفته قبل که اومد مناظره پاش به دنیا

هی نشستن پشت میزا

خندیدن به ریش ماها

این به اون گف که تو بردی

اون به این گف که تو خوردی

یکی پا شد نامه دسش

ولی هی خالی می بسش

که داره هاله تو دسش

عدالت پایه و اصلش

یکی دیگه چیز می خواص چیز

همونی که اسمش هس چیز

یه چیزه گنده همون چیز

بگو دیگه اسمش هس میز

یکی می گف فدرالیسم

اقتصاد تو کشورم نیست

اون یکی می گف که جاش نیس

فدرالیسم اشتباهیست

یکی هم امام بهسش گفت

تو یه نامه که برون اف

هر کی داد بگیر راحت باش

نترس از ارازل اوباش

کسی نیست بگه که داداش

پول گرفتی کو جواباش

همشون دنبال یک چیز

یه چیز گنده همون چیز

میز دیگه همون میز چیز

میز قدرت یادتون نیست

آره اینا همه حرفه

همشون یه گوله برفه

همشون یه مش شعاره

که مارو مسخره داره

اومدن پشت تریبون

خندیدن به اینو به اون

کاری کردن با ما ایشون

که همه با دل پر خون

رفتیمو دادیم ما از جون

رای به صندوق تا بشه اون

اون دیگه همون که گفت چیز

چیز دیگه باز یادتون نیست

اعتلاف سبز که شد نیست

دیدی همش بچه بازیست

اینجا حرف فقط سیاسیس

حرف از اجتماع دیگه نیس

زندان((((عشق))))

entehayetanhayi — Thu, 22 May 2008 15:40:18 GMT

اب

در این زندان اشک آلود و این دنیای وانفسا که دل غرق غم و حیران از آن والای ناپیدا

بود باقی دل پر غم به یاد نازنین شیدا که دل در بند شد اول سپس افتاد مشکلها

فغان دل به پا خیز و بزن فریاد وصل دل که من مسخ از کمال یا ر گشتم اندراین دنیا

می ناب تو ای ساقی نباشد بر دلم مرهم که از آن برتر آمد باز کمند نرگس آن شیدا

دو صد افسوس و صد فزیاد و حسرت باد شراب وصل و پیمان رفت وآتش مانده دردلها

نمی دانم که از بهر چه فریاد و فغان در دل فرو خوردم غم دل را از آن یوسف به محفلها

ز شرمم بود آن قفل دهان یا ترس دلبرها خجالت یا که وحشت از ره و رسمم به منزلها

گلایه از خدا دارم در این دنیای مشکل زا چرا بر من نداد او قدرت گفتار دلبر را

ایران

entehayetanhayi — Sun, 13 Apr 2008 09:21:18 GMT

ایران

کمان آرش و شمشیر رستم

خروش کاوه و خشم تهمتن

ز فر شاهی شاه آن فریدون

درفش کاوه ضحاک میران

نهال غیرت مردان ایران

همه خون و پی و رگها و ریشه

همه ایران ز اینان کرده ریشه

ز گفتار تو ای کورش شهنشاه

اشوزرتشت و فریاد تو فروهر

که منشور حقوق آدمی را

نخستین بار کورش کرد بر پا

ایران,مردانگی,غیرت

entehayetanhayi — Thu, 31 Jan 2008 08:23:40 GMT

مردانگی،جوانمردی وغیرت

و ویران شد آن البرز مردانگی،جوانمردی وغیرت ایرانی

و ویران شد آن جویبار لبریز از مردانگی،...

و ویران شد آن تخت جمشید سرشار از مردانگی،...

و ویران شد آن گلستان مردانگی،...

و ویران شد آن ساحل بی انتهای مردانگی،...

و ویران شد آن جنگل سراسر مردانگی،...

و ویران شد آن سحرای بی آب و علف اما پر از مردانگی،...

و ویران شد آن دریایی که پر بود از مردانگی،...

و ویران شد آن قلبهایی که می تپید برای مردانگی،...

و ویران شد آن لبخند هایی که می آمد از پس مردانگی،...

و ویران شد آن کوچه باغ های با طراوت سرشار از مردانگی،...

و ویران شد آن تک سوارانی که جان می دادند در راه مردانگی،...

و ویران شد آن درفش کاویانی که بر پا شد برای مردانگی،...

و ویران شد آن پاک باز وادی مردانگی،...

و ویران شد آن لاله ی قد کشیده، برای فریاد مردانگی،...

و ویران شد آن .......................

و ویران کردنند ایرانی را که ساخته شد از خاک اندام پاکبازان جان بر کف ایرانی

تنهایی

entehayetanhayi — Tue, 01 Jan 2008 06:33:18 GMT

تنهایی

همه میدانند تنهایی را ،ولی کمند کسانی که می فهمند تنهایی را.

کمند کسانی که برای تنهایی و سکوت ارزش غایلند.

کمند کسانی که از تنهایی نیز به نیکی یاد کنند.

آری همه از تلخی تنهایی می گویند، اما تنهایی نیز خود زیباست.

آری چه خوب می گوید سهراب:

{گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد

و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست}

نارفیق

entehayetanhayi — Sat, 24 Nov 2007 14:39:54 GMT

وچه آسان رفیقان همدیگر را دور میزنند

وچه آسان به سالها رفاقت پشته پا میزنند

وچه آسان به گوشه ی لبخندی از سالها رفاقت می گذرند

وچه آسان رفیقان را از فراز برج رفاقت و اعتماد به قعرنامردی وپستی می فرستند

وچه آسان از نامردی خود سخن به میان می آورند

وچه آسان از اجساد رفاقت ها بالا می روند

وچه آسان اعتماد رفاقت را در هم می شکنند

وچه آسان بهار رفاقت را به ورطه ی خزان و نابودی می کشانند

وچه آسان وارزان رفاقت چند ساله را می فروشند

وچه آسان وحق به جانب به نامردی ها نظاره می کنند

وچه آسان از کنار رفاقت ها می گذرند

وچه آسان وبا لبخندی تلخ رفاقت را زیر پا می گذارند

وچه آسان وبا خیال آسوده به نامردی ها اشاره می کنند

وچه آسان غرور انسان را در هم می شکنند

وچه آسان رفیقان را تحقیر می کنند

وچه آسان است برای آنها از سالها رفاقت دل بریدن

آری این است آن رفاقتی که ما به داشتن آن می بالیم و دم از آن می زنیم

و حرف آخر

تنها رفیق و یار ماندگار خداست خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

پاینده باد ایران

entehayetanhayi — Fri, 21 Sep 2007 17:04:18 GMT

خروش وخشم رخش خوش خرامت
خم شمشیر رستم بر نیامت

همه رفتند در طوفان نفرت

نه فری هست ونه رخشی نه غیرت

کو درفش و کاوه و فریادها

کاویان افتاد از بی غیرت آن نامردها

سروراازریشه افکندندآن نامردمان

قامتش خم شد به زیر جورآن نابخردان

جدایی

entehayetanhayi — Sun, 22 Jul 2007 05:54:18 GMT

جدایی

دلا تا کی در این زندان غم عشق جدا باشد

چرا باید بسوزیم و میان ما سوا باشد

کنار هم جدا از هم نمودند این دل ما را

بگفتند جرم باشد بازنگاه این دل آرارا

ولی من خود نفهمیدم که این دیگر چه سری است

چرا در عشق من با تو بود دردی جذایی هست

ولی دانم خموشی باز بود کار من تنها

من تنها در این دنیا در این دنیای وا نفسا

دم مرگ

entehayetanhayi — Fri, 06 Jul 2007 13:00:18 GMT

دم مرگ است و من انديشه اي در سر

چرا من زنده بودم تا کنون آخر

چه باشدمرگ ودل بستن ازاين دنياي پرسودا

اميدمن بودتنهابه تواي مهربي همتا

ندانم و ندانم که چه دانم اي خداي من

که مرگ از من چه خواهد جاودان من

بود زندان پس از مرگم!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟

که باشد آتش سوزنده بر قلبم

نه ام شايد شود خلد برين جايم

اميد اول و امروز و فردایم

ولي از تو چنين خواهم پس از مرگم

که گرداني وجودم غرق احساست

صبح سحر

entehayetanhayi — Thu, 05 Jul 2007 06:46:18 GMT

مرگ در دوري تو کار من است                         دم زيباي سحر يار من است
از صداي صبح دم دل پر شد از آشوب ها             آن صداي دل شکن گفته ي اين يار من است
شب تارصبح سحر هر دو هم آواز شدند              که عشق اين صبح دمان باز دگر مال من است
دم صبح است و هوا طوفاني است                    زوزه ي باد صبا از سخن يار من است
ديده را بستم و دل روشن شد                          روشني بخش دلم از سوي دلدار من است
اين سخن ها که ز دل گفتم من                        همه شرمندگي و جان جفا کار من است