اب

 در این زندان اشک آلود و این دنیای وانفسا          که دل غرق غم و حیران  از آن والای   ناپیدا

بود باقی دل  پر  غم   به  یاد   نازنین  شیدا           که دل در  بند شد  اول  سپس افتاد مشکلها

فغان دل به پا خیز و بزن  فریاد  وصل  دل              که من مسخ از کمال یا ر گشتم  اندراین دنیا

می ناب تو ای  ساقی  نباشد  بر دلم مرهم           که از آن برتر آمد  باز کمند  نرگس  آن شیدا

دو صد افسوس و صد فزیاد و  حسرت  باد            شراب وصل و پیمان رفت وآتش مانده دردلها

نمی دانم که از بهر چه فریاد و فغان در دل           فرو خوردم غم دل را از آن یوسف به محفلها

ز شرمم بود آن قفل دهان  یا  ترس  دلبرها          خجالت یا که وحشت از ره و رسمم به منزلها

گلایه از خدا دارم در این دنیای   مشکل زا               چرا بر  من  نداد  او  قدرت    گفتار   دلبر  را